W tej solowej pracy Romuald Krężel powraca do swojego pierwszego doświadczenia tanecznego w życiu: kursu tańców towarzyskich w szkole podstawowej we Wrocławiu - jedynego dostępnego za darmo. Tym samym artysta skupia się na różnych aspektach klasizmu w kontekście tworzenia i produkowania współczesnych sztuk performatywnych. Ucząc się na nowo i krytycznie przywołując ruchy, kroki, pozy i różne style cha-cha-cha, rumby, jive'a itp. Krężel bada swoje pochodzenie społeczne i jego związek z obecną praktyką choreograficzną. Zjawy, duchy, post-punkowa muzyka i estetyka wspierają go w tym powrocie do przeszłości, którego kulminacją jest emocjonalna rozmowa artysty z jego matką o pochodzeniu, klasach społecznych, ciele, pracy, wstydzie i tańcu.
Więcej o projekcie:
Wyobraź sobie zdjęcie czteroosobowej rodziny. Początek lat 90-tych, wczesna wiosna. Stoją obok siebie na zazieleniającym się brzegu Odry, patrząc w obiektyw. Wszyscy mają na sobie tak samo wyglądające, nowiutkie kreszowe kurtki w kolorach wtapiających się w krajobraz brudnej miejskiej wiosny - szara dla ojca, fioletowa dla matki, czerwono-niebieska i szaro-brązowa dla synów. Wszyscy wydają się szczęśliwi, z wyjątkiem najmłodszego syna – jego skwaszona mina wyraźnie wyraża zakłopotanie i rozczarowanie, jakby wolał być gdzie indziej.(fragment opisu spektaklu).
Projekt All that I left behind is here został zrealizowany w w koprodukcji z Uferstudios w Berlinie i HELLERAU - Europejskim Centrum Sztuki w Dreźnie. Kreacja tego solowego spektaklu zakończyła ponadroczny projekt badawczy Romualda Krężela dotyczący (nie)widoczności klas społecznych w dziedzinie sztuk performatywnych (prowadzony pod tytułem Working Class Body). W jego ramach przeprowadzono między innymi serię wywiadów jeden na jeden z wieloma osobami z berlińskiej społeczności sztuk performatywnych. Rozmowy dotyczyły pochodzenia klasowego, jego związku z pracą artystyczną, różnych doświadczeń klasizmu i kosztów społecznego awansu. Wyniki tych wywiadów wpłynęły na proces twórczy spektaklu, ale funkcjonowały nie tylko jako narzędzie badawcze. Były przede wszystkim pretekstem do inicjowania spotkań, nieformalnych rozmów i mapowania klasowego tła środowiska sztuk performatywnych w Berlinie. Ich celem było przywrócenie dyskursu klasowego w polu sztuk performatywnych poprzez rozpoczęcie rozmowy o pochodzeniu i klasie. Faza badawcza była wsparta przez stypendium Departamentu Kultury i Europy Senatu Berlina Work and Research Scholarship, a także przez program DIS-TANZ_SOLO, Fonds Darstellende Künste (Fundusz Sztuk Performatywnych) ze środków Komisarza Rządu Federalnego ds. Kultury i Mediów w ramach programu NEUSTART KULTUR.
Wydarzenie na FB: https://www.facebook.com/events/1656410306066846
Komentarze