Kompozycja przybrała formę cyklu siedmiu sonat instrumentalnych (siedem razy adagio) poprzedzonych introdukcją, zwieńczonych zaś jedynym szybkim fragmentem – Il Terremonto – obrazującym trzęsienie ziemi i zmartwychwstanie. Każdą z sonat zapowiada tekst zaczerpnięty z Ewangelii - słowa Chrystusa wypowiedziane przed śmiercią. Kompozycja wykonana po raz pierwszy w Kadyksie w Wielki Piątek 1787 r. cieszyła się takim uznaniem, że powstały kolejne jej wersje – wokalna, kwartetowa i fortepianowa.
Wersja na kwartet smyczkowy uchodzi za najbardziej intymną i przejmującą odsłonę dzieła. Cztery instrumenty prowadzą słuchacza przez kolejne stacje duchowej drogi: od bólu i niepokoju, przez przebaczenie i nadzieję, aż po ciszę ostatecznego spełnienia. Subtelna gra barw, napięć harmonicznych i fraz przypominających oddech sprawia, że muzyka Haydna przemawia bez słów – z niezwykłą siłą emocjonalną.
Komentarze