Punktem wyjścia dla obrazów były fotografie z rodzinnych albumów, publikowane pośmiertnie w internetowych archiwach dokumentujących dziecięce ofiary wojny. Artysta skupia się na spojrzeniach portretowanych dzieci. Znacznie powiększone oczy nadają obrazom konfrontacyjny charakter i zatrzymują uwagę widza.
Istotnym elementem ekspozycji jest również mural w formie czarnego kwadratu. Obraz odnosi się do doświadczenia Holocaustu, wojny w Ukrainie i działań zbrojnych w Strefie Gazy. Jest jednocześnie symbolem obojętności wobec zła obecnego w świecie.
„Pod wspólnym niebem” to opowieść o pamięci, przemocy i ludzkiej odpowiedzialności wobec cierpienia innych. Zło nie funkcjonuje tu jako abstrakcyjna czy metafizyczna idea, ale jako realne doświadczenie, wobec którego trudno pozostać obojętnym.
Komentarze