„Pieśni wędrownych lirników”, koncert i opowieści słowiańskie Jacka Hałasa

Wędrujący po terenach dawnej Rzeczypospolitej dziadowie śpiewali pieśni o świętych, o cudownych objawieniach, o końcu świata i Sądzie Ostatecznym, o śmierci i pośmiertnej wędrówce dusz, a także historie oparte na wątkach biblijnych i apokryficznych oraz opowieści o rozmaitych tragicznych zdarzeniach (wojnach, pożarach, epidemiach, morderstwach, itp.).

Bogaty i zróżnicowany repertuar pieśniowy dziadów charakteryzował się tym, iż funkcjonujące w nim teksty posiadały swoistą wymowę religijną. Wszelkie zdarzenia – zarówno tragiczne, jak i cudowne – ukazywane tu były jako skutek działania Boga i jego pomocników (Matki Bożej, świętych, aniołów), interpretowano je w kategoriach bożych dopustów bądź cudownych boskich interwencji. W świecie pieśni dziadowskich Bóg niepodzielnie panuje nad ludzkimi losami, często bezpośrednio w nie ingerując, jest surowym sędzią, bezwzględnym dla pogan, heteryków i grzeszników, których spotyka z jego strony nieunikniona kara (najczęściej zarówno w wymiarze doczesnym, jak i wiecznym). Opowieści takie w obrazowy sposób ukazywały więc pewne prawdy religijne, jednocześnie przypominając o wynikających z nich zasadach moralnych.

JACEK HAŁAS (śpiew, lira korbowa, akordeon, flety pasterskie, drumla, fortepian, taniec) - absolwent Akademii Sztuk Pięknych, muzykant, śpiewak, tancerz, niespokojny duch. Miłośnik kultury tradycyjnej, od wielu lat tropi jej ślady na rozdrożach Polski i Europy. Kolędowanie i alliluje z Teatrem Węgajty, nauki u wiejskich muzykantów z „Bractwem Ubogich”, muzyka żydowska z duetem klezmerskim „Ruach”, siedmiogrodzkie tańce z Robertem Lakatosem oraze ze Stefanem Puchalski w „Két Jó Barát”, , splendory i międzynarodowa sława z zespołem „Muzykanci” (Grand Prix Nowa Tradycja 1999, Grand Prix Euro Folk, Folkowy Fonogram Roku 1999 za płytę „Muzykanci”), ale też granie uliczne, prowadzenie wesel i edukacja („Kwartet Wiejski”), warsztaty i potańcówki („Kapela Hałasów”), wieloletnie kontakty i współpraca z artystami różnych dziedzin, doświadczenia teatralne i plastyczne. Razem z żoną Alicją jako „Nomadzi Kultury” od 2005 roku podróżują po Europie z tradycyjną Jurtą, gdzie prezentują efekty swych poszukiwań oraz przedsięwzięcia realizowane wspólnie z artystami z całego świata. Jacek Hałas od 2001 roku prowadzi „Poznański Dom Tańca”.

Pianista w „alternativrock” zespole Reportaż, w etno-jazzowym zespole Lautari (laureat Folkowego Fonogramu Roku 2006). Aktor w spektaklach Teatru Strefa Ciszy, Teatru A3, Teatru Cinema, Scholi Węgajty. Komponuje muzykę dla teatru i filmu. Zajmuje się tańcem korowodowym, tradycjami wędrownych śpiewaków, działalnością warsztatową i edukacyjną. Od lat praktykuje grę na tradycyjnym instrumencie wędrownych śpiewaków, lirze korbowej i poszukuje śladów pieśni dziadowskich w żywej tradycji, zapisach etnografów, domowych archiwach – by na chwilę przywrócić je do życia na swych solowych koncertach.

22 stycznia 2014 roku (środa),
godzina 18.00, Teatr Kana
bilety: 6 zł (do zakupienia w Piwnicy Kany)

Organizator: Instytut Filologii Słowiańskiej na Wydziale Filologicznym US

foto. N. Kuźniar