Hey

10. studyjny album jednego z najważniejszych polskich zespołów. Hey niezmiennie głodny nowych doświadczeń tym razem serwuje słuchaczom 11 piosenek z ujmującymi tekstami Katarzyny Nosowskiej.

Praca nad albumem trwała prawie dwa lata. Opowiada Paweł Krawczyk: W tym czasie powstało kilkadziesiąt pomysłów, pomysłów na pomysł, bzdur, dziwnych fraz, a nawet prawie gotowych piosenek. Później, podobnie jak przy poprzedniej płycie „Miłość! Uwaga! Ratunku! Pomocy!” przyszedł czas na pracę w studiu. Studiu wyjazdowym, bo po raz drugi stworzonym w Krainie Westernu w Sarnowej Górze.

Marcin Żabiełowicz dodaje: Warunki tam panujące bardzo sprzyjają oderwaniu się od świata, skupieniu na muzyce i tylko na muzyce. Mogliśmy pracować w zasadzie w nieograniczonym czasie. Nie mówię tu tylko o samym nagrywaniu, ale i o dyskusjach o muzyce, które w zasadzie towarzyszyły nam od śniadania do snu. To wbrew pozorom jest bardzo ważne, nawet jeśli od czasu do czasu prowadzi do nieporozumień, małych konfliktów, czy też innych niezgodności w trybach dobrze działającego mechanizmu. To oczyszcza pod warunkiem, że wszyscy wyciągają z tego wnioski i mają dobrą wolę. U nas na szczęście tak jest.

Ten twórczy ferment zaowocował 11 utworami opartymi o różnorodne brzmienia elektroniczne, elektryczne i akustyczne. Istniejące i wymyślone.

Zmiany, które od wielu lat są obecne w twórczości Hey’a i stały się niejako znakiem rozpoznawczym zespołu, Marcin komentuje tak: Przy każdej naszej płycie pada pytanie: jak zmienia się wasza muzyka? Bardzo trudno jest na nie odpowiedzieć, szczególnie wtedy, kiedy patrzy się na to w kontekście indywidualnego rozwoju danego muzyka. Wiadomo, że rozwój w większości przypadków nie jest równy i jednostajny. Mamy okresy „przyspieszenia”, ale mamy też okresy zagubienia, rozdarcia, czy też zwątpienia we wszystko. Na szczęście znajdujemy się w różnych częściach tego diagramu i możemy stanowić dla siebie nawzajem inspirację, okazywać wsparcie, czy też wytyczać kierunek.

Paweł Krawczyk mówi wprost: Zmiany te wynikają – choć zabrzmi to banalnie – z całkiem naturalnej potrzeby rozwoju, poszukiwania, wkraczania w nieznane.

Jeśli wsłuchamy się w teksty, okaże się, że to być może najbardziej pozytywna płyta Hey’a. Katarzyna Nosowska patrzy na świat z większym spokojem, śmiało przygląda się życiu i zachodzącym w nim zmianom.  

Po raz pierwszy materiał został zarejestrowany w sześcioosobowym składzie, bowiem do grupy dołączył Marcin Zabrocki, kompozytor i multiinstrumentalista znany m.in. ze współpracy z grupami:  Biff, Pogodno, Mordy. Jak postrzega Hey’a i swoje w nim miejsce? Siłą tego zespołu jest na pewno nieustanny progres i rozwój artystyczny. Ale to, co najbardziej ujmuje mnie w zespole Hey, to rodzinny charakter tej grupy. Stałe grono współpracowników, niezwykła lojalność zespołu wobec siebie i ludzi, którzy ich otaczają. Cieszę się, że mogę dołożyć swoją cegiełkę do tego nowego kierunku w twórczości zespołu, wykorzystywać wiedzę, którą zdobyłem grając muzykę improwizowaną i eksperymentalną.

Kompozytorem większość piosenek jest Paweł Krawczyk, którego wsparli: Katarzyna Nosowska, Marcin Zabrocki, Jacek Chrzanowski. Teksty są oczywiście autorstwa Katarzyny Nosowskiej - z wyjątkiem jednego, który napisała i zaśpiewała Gaba Kulka.

HEY tworzą:

Katarzyna Nosowska, Paweł Krawczyk, Marcin Żabiełowicz, Jacek Chrzanowski, Robert Ligiewicz, Marcin Zabrocki

„Do Rycerzy, do Szlachty, doo Mieszczan”

01. Wieliczka
02. Co tam?
03. ... że się kupidyn Tobą interesuje
04. Woda
05. Lilia, kula i cyrkiel
06. Podobno
07. Wilk vs. Kot
08. Bez chorągwi
09. Lot pszczoły nad tymiankiem
10. Do Rycerzy, do Szlachty, do Mieszczan

11. Z przyczyn technicznych (feat. Gaba Kulka)

Bez przesady można powiedzieć, że Hey to jeden z najważniejszych polskich zespołów rockowych. Od 1992 r. ich twórczość – znakomite kompozycje opatrzone poruszającymi i szczerymi tekstami Katarzyny Nosowskiej szybko zjednały sobie publiczność. Pierwsza płyta Hey’a „Fire” wydana w 1993 r. jest dziś jedną z najmocniejszych pozycji kanonu polskich albumów rockowych. Kolejne studyjne wydawnictwa Hey’a to: „Ho!” (1994), „Heledore” (EP, 1995), „?” (1995), uznawana przez wielu fanów za najlepszy album w historii grupy. Kolejne to „Karma” (1997) oraz „Hey” (1999), po wydaniu którego zespół opuścił jego współzałożyciel i lider Piotr Banach. Zastąpił go gitarzysta Paweł Krawczyk (wcześniej m.in. Ahimsa i Houk), który doskonale wkomponował się w zespół, czego dowodem była płyta „[sic!]” (2001). Krążek przyniósł kilkanaście doskonałych piosenek, powrót na listy przebojów i renesans popularności Hey’a. Zorganizowaną z okazji 10–lecia istnienia zespołu trasę koncertową podsumował podwójny album „[koncertowy]” (2003). W tym samym roku został wydany premierowy album „music, music”, na którym Hey zaproponował dość eksperymentalne kompozycje nasycone elektroniką. I choć wielu twierdziło, że zespół zbyt daleko odszedł od swoich korzeni, to jednak frekwencja na trasie promującej to wydawnictwo potwierdziła, że publiczność doceniła również nowe pomysły muzyków. Kolejny studyjny album „Echosystem” (2005) jest zdecydowanie bardziej gitarowy i melodyjny niż poprzedni, a momentami wręcz przebojowy. Kilka miesięcy po jego premierze ukazało się DVD „Echosystem”, zawierające paradokumentalny film przedstawiający pracę zespołu nad płytą. We wrześniu 2007 w warszawskim Teatrze Roma odbył się koncert z cyku MTV Unplugged. Nowe aranżacje piosenek, wyśmienici goście i rozbudowane instrumentarium sprawiły, że znane piosenki Hey’a zyskały zupełnie nowe oblicze. Koncert wydany w formie CD i DVD stał się jednym z bestsellerów roku 2007. Krótko po tym wydarzeniu zespół zagrał kolejną jubileuszową trasę – „92-07”, tym razem  z okazji 15. urodzin.

Wśród wielu nagród, jakie zespół otrzymał, muzycy bardzo sobie cenią „Złotego Bączka”, którego otrzymali na Przystanku Woodstock za najlepszy koncert na festiwalu w 2004 r. Wyboru dokonali uczestnicy imprezy. Warto również wspomnieć, że Hey i Katarzyna są najczęściej nominowanymi artystami w historii nagród Fryderyk, a zdobyli ich w sumie 23! Na jesieni 2008 r. odbyła się trasa koncertowa „Hey MTV Unplugged”; zespół dał również koncert w londyńskim klubie Scala.

Początek roku 2009 upłynął pod znakiem pracy nad nowym albumem, którego część instrumentalna została zarejestrowana w miasteczku westernowym w Sarnowej Górze, a wokale w studio Fonoplastykon we Wrocławiu. Płyta zatytułowana „Miłość! Uwaga! Ratunku! Pomocy!” ukazała się 23 października 2009 r. i pokryła się podwójną platyną za sprzedaż ponad 60 tys. egz. Po premierze jak zwykle zespół wyruszył w trasę promującą album.

Kolejne wydawnictwo zespołu to album "RE-MURPED!" z maja 2010 r. zawierający zremiksowane wersje piosenek z krążka "Miłość! Uwaga! Ratunku! Pomocy!". Remiksów podjęli się m.in. Andrzej Smolik, Rawski, Plastic oraz Bueno Bros. W tym samym roku zespół wziął udział w projekcie „Najmniejszy Koncert Świata”, podczas którego wystąpił dla 20 słuchaczy w podkrakowskim Alvernia Studios. W grudniu zapis tego koncertu ukazał się na DVD.

Także w grudniu Hey zagrała kilka wyjątkowych koncertów podczas minitrasy „Re-edycje”. Koncertów wyjątkowych, bo zainspirowanych reedycjami pierwszych albumów, które po kilkunastu latach od swojej premiery, ponownie pojawiły się na rynku. Na program koncertów złożyły się głównie utwory z płyt: „Fire”, „Ho!”, „?” i „Karma”. Gościem trasy był duet Bueno Bros – autorzy kilku remiksów, które znalazły się  na  „RE-MURPED!” Koncerty zostały bardzo ciepło przyjęte przez publiczność, a zespół postanowił zagrać „Re-edycje” jeszcze w kilku miastach.

Na początku 2012 r. do zespołu dołączył Marcin Zabrocki, kompozytor i multiinstrumentalista znany m.in. ze współpracy z grupami:  Biff, Pogodno i Mordy. Wiosna i lato tego roku zespół spędził pracując nad materiałem na nowy studyjny album. Premiera płyty zatytułowanej „Do Rycerzy, do Szlachty, doo Mieszczan” przewidziana jest na 6 listopada 2012 r. Pierwszym singlem promującym to wydawnictwo jest piosenka tytułowa.

Skład zespołu:

Katarzyna Nosowska

Paweł Krawczyk

Marcin Żabiełowicz

Jacek Chrzanowski

Robert Ligiewicz
Marcin Zabrocki

W międzyczasie ukazało się sześć płyt solowych Nosowskiej: „puk puk” (1996), „Milena” (1998), „Sushi” (2000), „UniSexBlues” (2007), „Osiecka” (2008), „8” (2011).

W ramach ciekawostki, warto też wspomnieć, że w latach 2002-2004 Katarzyna Nosowska wspomagała na koncertach legendę polskiego punka – grupę Dezerter.

UL/KR – to nowy projekt Błażeja Króla, lidera nieodżałowanego gorzowskiego składu Kawałek Kulki.
Podobnie jak w przypadku tego oryginalnego zespołu, tak i z kolejną muzyczną propozycją Króla specjaliści
i melomani będą mieli szufladkowe problemy. UL/KR bowiem to projekt łączący w sobie mrok
...niemieckich romantyków, sakralną mistykę Dead Can Dance, z dopalaczową ekstazą i wpływami
elektroniki z najdziwniejszych zakamarków blogosfery. Niezmienne w przypadku piosenek Króla pozostają
oblizujące ucho melodie, w UL/KR zlepione z gorzko romantycznymi tekstami balansującymi gdzieś na
granicy gzymsu i wymiętej pościeli. Skład grupy uzupełnia Maurycy Kiebzak-Górski, jeden z
najzdolniejszych gorzowskich instrumentalistów.
Debiut UL/KR został wydany w kwietniu tego roku i z miejsca stał się sensacją. Określony jako najlepszy
debiut ostatnich lat w polskiej muzyce niezależnej typowany jest jako murowany kandydat do płyty roku.
Krązek zsotał m.in. Płytą Tygodnia w Trójce i Płytą Miesiąca w Esce Rock.
Doceniono także niesamowitą atmosferę koncertów UL/KR. Zespół został zaproszony na najważniejsze
letnie festiwale, a jesienią pojawi się na koncertach u boku m.in. Lao Che i Hey.

DO POSŁUCHANIA:
http://ulkr.bandcamp.com/
DO OGLADANIA:
video TUŻ NAD GŁOWAMI
http://www.youtube.com/watch?v=nPiwKTsQ29Q
video z koncertu:
http://www.youtube.com/watch?v=djJdY3jCqag&

WYBRANE RECNZJE:
Bartosz Chaciński/Polifonia:
http://polifonia.blog.polityka.pl/2012/04/02/niechec-czyli-dzien-polski/
Jarek Szubrycht/T-mobile-music:
http://www.t-mobile-music.pl/opinie,7453,recenzja_debiut_typu_strong.html
Piotr Kowalczyk/Interia.pl:
http://muzyka.interia.pl/plyty/recenzje/news/w-innej-epoce,1779885
Jan Błaszczak/Machina:
http://www.machina.pl/recenzje/id,428/ULKR-ULKR.html
Mariusz Herma/Ziemia Niczyja:
http://www.ziemianiczyja.pl/2012/03/ul-kr-ul-kr-recenzja/
Mikołaj Katafiasz/Screenagers:
http://screenagers.pl/index.php?service=albums&action=show&id=2246
Łukasz Warna-Wiesławski/Niezal Codzienny:
http://niezalcodzienny.pl/ulkr-ulkr/22260/