– Zaczęłam zastanawiać się, jakie inspiracje mają osoby tworzące na co dzień, a jakie, które robią to dopiero pierwszy raz. Stąd pomysł zorganizowania zajęć dla osób, które nie mają artystycznego doświadczenia, a chciałyby tego spróbować – opowiada malarka.
Przy wielkim stole warsztatowym zasiedli ludzie z różnych dziedzin i branż. I choć jedyne co ich łączy, to brak artystycznego doświadczenia, szybko znaleźli wspólny język. Każdy również zdecydował się na pracę w linorycie, czyli klasycznej technice druku.
„Na co dzień jestem świetnym odbiorcą sztuki, ale żaden ze mnie twórca”
W pierwszej kolejności Marta Garbaczewska zaprosiła swoich sąsiadów z piętra. Mowa o programistach, informatykach i grafikach, którzy pracują w miejscu wspólnej pracy zdalnej „Combinat Coworking”. Zamiast pracować w domu, przychodzą do kamienicy przy Al. Papieża Jana Pawła II.
– To cytat z „W polu” Bolesława Leśmiana: „I będę patrzał jak maki i szczawie mdleją”. Jest również mak, ale w związku z tym, że szczaw trudno narysować, zastępuje go rumianek – przedstawia swoją pracę Piotr, programista. – Pracuję na tym piętrze, kilka pokojów dalej. Na co dzień jestem świetnym odbiorcą sztuki, ale żaden ze mnie twórca. Chciałem jednak zobaczyć, jak to jest być po drugiej stronie. I jara mnie to.
Maks, również pracujący po sąsiedzku z Martą, zdecydował się wykonać mem. Od każdego po kolei słyszę, że linoryt to technika wymagająca silnych rąk.
„Myślałam, że nie mam żadnego talentu plastycznego, ale dziś widzę progres”
– Jeszcze nie wiem, co to będzie. Wyobraziłam sobie drzewo życia z korzeniami wrastającymi głęboko w ziemię i okrągłymi gałęziami. Zobaczymy, co z tego wyjdzie – mówi Zuzanna.
Jej imienniczka robi linoryt na podstawie swojego obrazu. – Nie jestem twórcą, po prostu lubię malować. Pierwszy raz działam w linorycie. Na pewno bolą ręce – śmieje się.
Jadwiga i Cezary poznali Martę Garbaczewską podczas ostatniej edycji Otwartych Pracowni. Przypadkowe spotkanie poskutkowało udziałem w listopadowych warsztatach. On zdecydował się na odtworzenie różowego bohatera serii kolorowych gier platformowych „Kirby”, ona – na kwiat według własnego projektu.
Katarzyna na co dzień jest urzędniczką. Kiedy z nią rozmawiam, jest na etapie upraszczania swojego projektu – łąki z kwiatami i trawami.
– Marta powiedziała, że możemy odbijać prace na materiale, więc pomyślałam, że zrobię to na torbie bawełnianej. Zawodowo jestem urzędniczką. Każdy z nas tutaj pewnie obcuje w jakiś sposób ze sztuką, ale żadne z nas nie tworzy. Uważam, że to naprawdę bardzo fajny projekt i pomysł na warsztaty – ocenia.
U Joli zaczęło się od znaku zapytania. – Znak był bazą i teraz lecimy dalej – śmieje się. – Nigdy nie robiłam takich rzeczy. Myślałam, że nie mam żadnego talentu plastycznego, ale dziś widzę progres.
Grudzień pod znakiem wernisażu
Finał warsztatów zaplanowano na początek grudnia. Wówczas Marta Garbaczewska zorganizuje wernisaż z pracami uczestników projektu oraz osób związanych z pracownią „If I had a Hammer”.
Marta Garbaczewska bez wiedzy rodziny sprzedała pianino, aby móc studiować malarstwo w Gdańsku. Dziś z powodzeniem tworzy kameralną społeczność malarską w Szczecinie oraz specjalizuje się w skomplikowanej technice graficznej, którą jest linoryt. I jak widać – skutecznie zaraża pasją innych. Od 12 lat prowadzi pracownię „If I had a hammer” przy Al. Jana Pawła II 42.
Redakcja wSzczecinie.pl pełni patronat medialny nad projektem „Kod i Matryca”.
Komentarze