Lata 80. to czas naznaczony stanem wojennym i zamknięciem granic między na pozór bratnimi państwami. Zaostrzone restrykcje polityczne, brak materiałów do tworzenia i nastrój beznadziei po obu stronach granicy skutkowały „emigracją wewnętrzną” lub wyjazdem za granicę. Trzecią drogą była działalność alternatywna w podziemiu – zwykle radykalna i bezkompromisowa gra z władzą, która wymagała poszukiwania nowego języka i doboru właściwych narzędzi. Artystki sięgały po nowe media: wykonywały performansy, nagrywały filmy kamerą 8 mm, eksperymentowały z technikami graficznymi, wydawały ZINy, robiły kolaże. Przed konserwatywną widownią odsłaniały i przemalowywały swoje ciała, ale też krępowały się i wiązały, obnażając stosowane wobec nich represje polityczne. Sztuka kobiet w latach 80. była różnorodna, dynamiczna, zadziorna -- w NRD powiązana ze sceną punkową, w Polsce sięgała do tradycji awangardowych. Postawy prezentowanych na wystawie artystek łączy też wątek siostrzeństwa -- podejmowania wspólnych inicjatyw, prowadzenia niezależnych galerii, organizowania wystaw sztuki alternatywnej i wzajemnego wsparcia w procesie tworzenia.
Na wystawie „Sny Kobiet” patrzenie nabiera dodatkowego znaczenia, podkreślając napięcie między obserwowaniem a byciem obserwowaną. Architektura oddaje ten kontrast, oferując dwie perspektywy – tradycyjną prezentację sztuki oraz widok z góry, który pozwala czytać obecne tu wątki wystawy jako współczesny dialog z przeszłością.
artystki: Tina Bara, Izabella Gustowska, Kuenstlerinnengruppe Erfurt, Ewa Partum, Cornelia Schleime, Christine Schlegel, Gabriele Stötzer (Kachold), Ewa Zarzycka
Projekt dofinansowany z Funduszu Małych Projektów (FMP) w ramach Programu Współpracy Interreg VI A Meklemburgia-Pomorze Przednie / Brandenburgia / Polska 2021–2027.
Partner: Grenzland e.V., Gorkow 18, 17321 Löknitz
Zadanie finansowane ze środków Gminy Miasto Szczecin.
Komentarze