Gdzie i kiedy?
sobota, 14 lutego 2026, 12:00
Za ile?
20 zł
Jednym z kluczowych obszarów zainteresowań Skąpskiego jest fenomen światła – jego zmienność, rytm i zależność od praw natury. W cyklu Rysunki cieniem (1993-1994) artysta tworzył na plaży w Kuźnicy na Półwyspie Helskim niewielkie, efemeryczne instalacje z patyków i trzcin wbitych w piasek. Rzucone przez nie cienie, zmieniające się wraz z ruchem słońca, tworzyły ulotne, geometryczne rysunki. Istniały tylko przez chwilę – do momentu zmiany światła, podmuchu wiatru czy nadejścia fali.

Łukasz Skąpski jest artystą wizualnym, profesorem i kierownikiem Pracowni Fotografii i Strategii Artystycznych na Wydziale Nowych Mediów, Fotografii i Filmu Eksperymentalnego Akademii Sztuki w Szczecinie. Absolwent Wydziału Malarstwa ASP w Krakowie, współzałożyciel legendarnej Supergrupy Azorro, od lat porusza się między fotografią, instalacją, obiektem i wideo. W jego twórczości często powracały wątki społeczne i polityczne, jednak prezentowany projekt stanowi wyraźny zwrot ku tematyce medytatywnej i refleksji nad naturą zjawisk.

Jednym z kluczowych obszarów zainteresowań Skąpskiego jest fenomen światła – jego zmienność, rytm i zależność od praw natury. W cyklu Rysunki cieniem (1993-1994) artysta tworzył na plaży w Kuźnicy na Półwyspie Helskim niewielkie, efemeryczne instalacje z patyków i trzcin wbitych w piasek. Rzucone przez nie cienie, zmieniające się wraz z ruchem słońca, tworzyły ulotne, geometryczne rysunki. Istniały tylko przez chwilę – do momentu zmiany światła, podmuchu wiatru czy nadejścia fali.

Te nietrwałe „rysunki” Skąpski rejestrował fotograficznie, traktując fotografię jako świadectwo wydarzenia, które z definicji było skazane na zniknięcie. Prezentowane na wystawie prace pozwalają widzom zobaczyć zapis procesu – spotkania światła, materii i czasu. To opowieść o kruchości ludzkiej kondycji, ale też o stałości praw natury, które, mimo przemijania form, nieustannie się odnawiają.