Ich żywot, jako przedmiotów kultu, aspiracji do lepszego życia, innego, zasobnego świata, był krótki, trwał zaledwie kilka lat. O tym fenomenie opowiada ekspozycja. Jak napisała w recenzji wystawy dr hab. Aleksandra Łukaszewicz, prof. Polskiego Uniwersytetu na Obczyźnie/PUNO, Prezesa Polskiego Towarzystwa Estetycznego: „Archeologia mediów uprawiana przez Szpener wpisuje się w szersze zjawisko archeologii pamięci i nawiązuje do nostalgii za czasem, kiedy kapitalizm obiecywał postęp, a związane z nim zagrożenia nie były jeszcze wyraźnie dostrzegalne. Nostalgia ta widoczna jest m.in. w sukcesie serialu «Stranger Things», a w sztuce nowych mediów — w fascynacji technologią low-tech. Postapokaliptyczne, archeologiczne spojrzenie artystki nie po raz pierwszy koncentruje się na obiektach popkultury — problematyzując je, ale też czyniąc namacalnymi i utrwalając. Szpener przedstawia wizję przedmiotów z przeszłości zachowanych w formie wykopalisk.
Wystawa Moniki Szpener wpisuje się w szerszą narrację muzealną. Linia opowieści w Muzeum Narodowym w Szczecinie – Centrum Dialogu Przełomy rozpoczyna się po II wojnie światowej i kończy na przemianach ustrojowych w 1989 roku. Artystka kontynuuje tę oś czasu w kolejnej sali, unaoczniając przedmioty świadczące o «powiewie Zachodu» i wkroczeniu kapitalizmu konsumpcyjnego do Polski — obiekty, które jako symbole nowoczesności szybko stały się przeszłością, dziś odkrywaną przez archeologię”.
dr hab. Monika Szpener – artystka rzeźbiarka. Ukończyła studia magisterskie i doktoranckie na kierunku Rzeźba Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Obecnie profesor Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie. Zajmuje się szeroko pojętą rzeźbą, tworząc interdyscyplinarne instalacje, monumentalne obiekty, prace site-specific oraz projekty typu re-design. Jej realizacje łączą refleksję nad materią i przestrzenią z osobistą wrażliwością artystyczną.
Komentarze