Odrzucony przez ludzi, wychowany przez wilki, zadomowiony w dżungli, a następnie z niej wygnany i zmuszony do życia wśród sobie obcych – tym razem historia Mowgliego staje się pretekstem do zastanowienia się nad poczuciem obcości. „To, że nie wpasujemy się w grupę, nie oznacza od razu, że z nami jest coś nie tak”, mówią artyści.

Już w najbliższą sobotę czeka na nas pierwsza w tym sezonie premiera dla dzieci w Teatrze Lalek Pleciuga. Na deskach zagości „Księga dżungli” w reżyserii Wojciecha Brawera. Inspirowany klasyczną opowieścią Rudyarda Kiplinga i przepełniony muzyką spektakl przenosi widzów do fascynującego świata dzikiej przyrody, gdzie każdy dzień przynosi nowe wyzwania, a prawdziwa siła kryje się w przyjaźni, odwadze i wzajemnym zrozumieniu.

– Kipling trochę źle się zestarzał. Pochwala przemoc, mówi o tym, że jedynym wyjściem z sytuacji jest zemsta. W dzisiejszych czasach nie chcemy tego opowiadać widzom – zaznacza reżyser. – Za to chcemy opowiedzieć o poczuciu obcości. I tu nawet nie chodzi o wielkie podziały, ale chociażby w szkole można już być tym innym, bo mamy nie taki plecak, jak pozostali.

Wspólnie z Mowglim widzowie odkryją, jak bolesne może być odrzucenie, dlaczego warto pozostać wiernym sobie i jak miłość pomaga pokonywać lęk oraz budować mosty między tymi, których pozornie tak wiele różni.

Tytułowa dżungla wcale nie musi być tylko przestrzenią natury

I choć na scenie zobaczymy postaci dobrze znane z książki i disneyowskiej wersji filmowej, to jednak spektakl odchodzi od bajkowości, a kieruje się w stronę baśni. 

– Chcemy widzowi zadać pytanie, a nie dać odpowiedź. Niech po wyjściu z teatru każdy odpowie sobie na pytanie, po której stronie, by się opowiedział wobec Mowgliego, którego może spotkać na co dzień – zaznacza reżyser.

Dodatkowo dżungla w spektaklu to nie tylko opanowana przez naturę przestrzeń, ale odnosi się też w przenośni do miejsce, w którym można się zgubić czy drapieżności ludzkich postaw.

Świat spektaklu ożywa dzięki wyrazistym maskom i lalkom, które nadają bohaterom niepowtarzalny charakter.

– Nie chcę za wiele zdradzać, ale w dominującej szarości scenografii pojawia się kolor, który był nam potrzebny do rozdzielenia dwóch światów: świata dżungli, który jest trochę mroczny, od świata ludzi, który również jest z pewnym pazurem – mówi Mateusz Mirowski, odpowiedzialny za scenografię, kostiumy, maski i lalki. – Wiedząc że będzie dużo partii zbiorowych, dążyliśmy do tego, by aktorzy mieli na scenie dużo miejsca, stąd scenografia jest niewielka, ale jednak pobudza wyobraźnię. W kostiumach też zależało mi na niedosłowności. 

 Aktorskie wyzwanie dla całego zespołu 

„Księga dżungli” daje możliwość aktorom na zagranie bardzo wyrazistych i ciekawych postaci. Choć zadanie nie jest łatwe, bo ważnym elementem kostiumów są maski.

– To niezwykle ciężka praca i dziękuję, że podjęli się tego zadania – podkreśla reżyser. 

– Do roli przygotowuję się już od lipca, regularnie jestem na siłowni – przyznaje Aleks Joński, odtwórca roli Mowgliego. – Ten spektakl wymaga wiele fizycznej pracy i wiem, że gdybym nie zaczął te kilka miesięcy temu, to nie dałbym rady. Jeżeli chodzi o mojego bohatera, to z pewnością ma więcej do powiedzenia niż jego książkowa i bajkowa wersja – zaznacza. 

– Im bardziej w ruchach, postawie oddzielimy się od tej ludzkiej story, tym lepiej zadziała ta magia iluzji, że jesteśmy zwierzętami – zauważa Magdalena Dudek, wcielająca się w rolę Bagheery, przewodniczki Mowgliego.

– Dla młodych ludzi ważna jest przynależność do grupy i my też poruszamy ten temat. Bo to, że nie wpasujemy się w jakąś grupę, wcale nie oznacza od razu, że z nami jest coś nie tak – dorzuca Maja Cieślińska, która w spektaklu zobaczymy w roli wilczej mamy Mowgliego. 

Premiera spektaklu „Księga dżungli” w sobotę, 21 listopada, o godz. 17:00. W niedzielę po pokazie warsztaty inspirowane przedstawieniem. 

Spektakl skierowany dla dzieci od 9. roku życia.